يابِسٍ إِلَّا فِي كِتابٍ مُبِينٍ « 1 » وأمثال اينها از آيات ، كه حاصل همه آن است كه : هيچ چيز نيست كه حكم آن را در كتاب بيان نكرده باشيم ؛ پس هرگاه همه چيز را در كتاب بيان فرموده باشد حكم امامت وتعيين امام را كه اهمّ أشياء وأعظم احكام است البتة بيان فرموده وترك ننموده وبه اختيار ديگران نگذاشته خواهد بود ، وهر كس خلاف اين گويد تكذيب قرآن كرده وكافر خواهد بود . سوم از آيات آن است كه در بسيار جائى از قرآن فرموده است كه : همهء أمور در دست خداست وديگرى را اختياري نيست ، مثل قول حق تعالى در وقتي كه منافقان مىگفتند كه : آيا ما را در امر اختياري هست ؟ حق تعالى فرمود قُلْ إِنَّ الْأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ « 2 » يعنى : « بگو - اى محمد - به ايشان كه : تمام كار با خداست وشما را هيچ اختياري نيست » ، ودر جاى ديگر فرموده است لَيْسَ لَكَ مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ « 3 » يعنى : « اختيار هيچ چيز با تو نيست » ، پس هرگاه اختيار هيچ كار با آن حضرت نباشد وامامت از آن جمله است پس ديگران سزاوارترند به آنكه بىاختيار باشند . واخبار از طريق أهل بيت عليهم السّلام وارد شده است كه اين آية در باب امامت نازل شده است چنانكه عياشى از جابر جعفى روايت كرده است كه گفت : در خدمت حضرت امام محمد باقر عليه السّلام اين آية را خواندند كه لَيْسَ لَكَ مِنَ الْأَمْرِ شَيْءٌ حضرت فرمود كه : بخدا سوگند كه براي حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم بود اختيار چيزى وچيزى وچيزى ، ومراد از آية آن نيست كه تو فهميده‌اى وليكن تو را خبر مىدهم به سبب نزول آية ، بدرستى كه حق تعالى چون امر كرد پيغمبرش را كه اظهار كند ولايت وامامت علي عليه السّلام را ، حضرت متفكر گرديد در باب عداوت قومش نسبت به أمير المؤمنين عليه السّلام چون ايشان را مىشناخت ومىدانست كه چون حق تعالى آن حضرت را تفضيل داد بر ساير صحابه در جميع خصلتهاى أو زيرا كه أو أول كسى بود كه ايمان آورد به خدا ورسول ، وپيش از همه نصرت ويارى خدا ورسول

--> ( 1 ) . سورهء انعام : 59 . ( 2 ) . سورهء آل عمران : 154 . ( 3 ) . سورهء آل عمران : 128 .